5 vragen over mijn wijnleven.

5 vragen over mijn wijnleven.

De duurste wijn? De meest bijzondere wijn? Welke wijn ik niet snel zal vergeten? Ik heb ze hier voor je op een rij gezet.

Opdat je mooie wijn niet mag vergeten.

1. Wat is de oudste wijn die je ooit geproefd hebt?

De oudste wijn die ik ooit geproefd (oké, gedronken) heb, is Château Sisqueille uit 1874. Het is een Vin Doux Naturel, een versterkte wijn, uit Rivesaltes, gemaakt van 60 – 70% grenache met de toevoeging van een wit druivenras, maar welke dat is weet blijkbaar niemand.

Het is onbeschrijflijk hoe mooi zo’n wijn is en blijft. De wijn was op het moment van proeven 144 jaar oud. In 1874 had phylloxera Europa nog niet aangevallen. Het was het jaar dat Levi’s patent kreeg op de blauwe spijkerbroek en het jaar dat Houdini was geboren. Over magie gesproken.

Proefnotities: kruidig, theeblad, gedroogd fruit, gember, kardamon, nootmuskaat, gedroogde abrikozen.

wijnvragen
Vier oudjes op een rij.

2. De bijzonderste wijn die ik ooit heb gedronken

Dat is Trimbach Clos Ste Hune Vendange Tardives Hors Choix 1989. Clos St Hune is de meeste mensen wel bekend. Een beroemd stukje wijngaard van 1,67 hectare in Hunawihr (Elzas). Feitelijk gezien is het onderdeel van de Rosacker Grand Cru, maar dat kom je niet tegen op de fles.

Op Clos Ste Hune staat uitsluitend riesling aangeplant; de meeste stokken zijn 50 jaar of ouder. Het succes is te danken aan de pure kalkgronden, de zuidoostelijke ligging en de lage opbrengsten. Als het weer het toelaat en botrytis een kans krijgt, laat Trimbach de druiven langer hangen om een Vendange Tardives te maken van de Clos Ste Hune. Dat was in 1989 voor het laatst. Botrytis laat zich niet meer zien. Ik had het geluk dat jaar te mogen proeven. Het was een smaakexplosie van heb ik jou daar: karamel, sinaasappelmarmelade, crème brûlée, gebrande suiker, perzik en gebakken perzik. Oef.

trimbach
Happy kid. Meer over Trimbach? Check dit artikel.

In een heel ander licht ben ik de laatste twee maanden ook verrast door sherry. Ja, je hoort het goed: sherry. Na jarenlange focus op efficiëntie en commercie lijkt het tij te keren. Er zijn in ieder geval een aantal wijnmakers opgestaan die van de gebaande paden stappen. Zo proefde ik op Prowein een PX, donkergeel van kleur (i.p.v. dat stroperige bruine) en ‘slechts’ 100 gram suiker had. Een schitterende wijn.

Wat ik niet wist over sherry (deel 2)
La Barajuela gooide hoge ogen op Prowein. Meer lezen? Check dit artikel.

3. De duurste wijn die ik ooit heb gedronken

Dat is vermoedelijk Bollinger Vieilles Vignes Francaises 2006. Ik heb er een heel artikel aan gewijd, omdat het très spéciale was. Deze fles kost € 675 (als je geluk hebt).

Mag ik er nog eentje aan toevoegen? Ja, want dit is mijn eigen blog. In London bestelde ik een glas Chateau d’Yquem 1996 voor 35 pond. Dat is het meeste wat ik ooit heb betaald voor een glas wijn. Maar dan heb je een bijzonder glas ook. Het was geweldig en ik zou het zo weer doen.

Yquem in London
Explosion.

4. De wijn die ik nooit meer vergeet.

Behalve bovenstaande wijnen vergeet ik ook Cuvée Florine van Jean-Francois Ganevat nooit meer. Hierover heb ik het ook al vaak gehad op instagram, maar dit is zo’n wijn die me bij is gebleven. Samen met Karin van Vinoblogie ging ik eten bij Café de Klepel in Amsterdam. Job, de sommelier, kwam met deze wijn. Alles klopte gewoon. Het heeft spanning tussen zuren, romigheid en bitters. De wijnen rijpen drie jaar (!) op de lies, dus tel uit je winst. Het is echt een prachtig glas.

Ganevat Cuvee Florine
Yes, ik heb ze nu thuis.

Ik kan het niet laten om er nog eentje toe te voegen: Guiseppe Quintarelli Amarone Classico 2009. Ik weet niet waar ik moet beginnen om dit te omschrijven, maar het is zó anders dan elke Amarone die ik heb gedronken. Fluweelzacht, ja, maar zwaar, totaal niet. Het is enorm complex, maar helemaal niet dik zoals ik had verwacht bij een Amarone. Het is pure elegantie (maar wel 16.5%).

Proefnotities: kardamon, munt, kersen, gedroogde pruimen, tabak, chocolade, ceder. Na vijf minuten proefde ik de wijn nog.

5. De vieste wijn die ik ooit heb gedronken

Dat moet een rode vinho verde zijn. Niet normaal. Heel veel tannines en heel veel zuren. Onlangs kwam ik er ook achter dat de rode Vinho Verde misschien wel de enige wijn is die geen malolactische omzetting ondergaat. Vandaar die scherpe zuren!

Kleine kanttekening bij dit verhaal is dat het misschien niet de beste kwaliteit betrof en we ook alweer vier jaar verder zijn. Dingen kunnen veranderen. Laat ik het nog eens proberen als ik weer in Portugal ben.

Wauw.

Leuk om dit op te schrijven. Opdat je mooie wijn niet mag vergeten. Veel van de wijnen heb ik geproefd bij Wijnhandel Peeters in Rotterdam, waar regelmatig bijzondere proeverijen worden georganiseerd.

Wat is jouw antwoord op deze vragen? Ik ben heel benieuwd, laat je reactie achter in de comments!

Geïnspireerd door dit idee en de vraag ‘weet je nog een lekkere wijn?‘ ga ik weer aan de slag met wijnlijstjes. Binnenkort vind je op de Club mijn favorieten per prijsklasse. Doe ermee wat je wilt ;-)

Like what you read?

Volg me dan op Instagram of Facebook en blijf op de hoogte van mijn avonturen en nieuwe artikelen. Le Club des Vins stuurt elke maand een nieuwsbrief uit, genaamd wijnvertier in je inbox. Lid worden?

Foto: Prisca Visser

Ik ben Nadien de Visser, wijnliefhebber pur sang. Ooit begonnen door een studie in Frankrijk en bij thuiskomst Le Club des Vins opgericht. Dé plek om je wijnkennis bij te spijkeren.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.