Een wijnfan in Rome: La Fiaschetta, Il Goccetto en Verso Sera.

Een wijnfan in Rome: La Fiaschetta, Il Goccetto en Verso Sera.

Hé, ga je mee als mijn intro naar Rome? Omg, ja natuurlijk! Mijn oud-collega van Hallmark, Denise, appt of mee wil op personeelsreisje. Een jaar geleden zat ik zelf nog in het feestcomité en nu ga ik mee als introducé. Goed verhaal wel. En leuk om iedereen weer te zien. Een andere collega, Steve, haakt aan en met z’n drieën verkennen we Rome in drie dagen.

TL;DR – Espresso macchiato, wijn en goed eten.  

Voordat ik losbarst over wijn, wil ik nog even iets kwijt over de koffie in Rome. Het hele weekend slurpen we espresso macchiato aan barretjes. Daar waar je in Nederland gerust drie euro kunt neerleggen voor zo’n slok koffie – want meer is het niet – betaal je hier het luttele bedrag van 90 cent. Mits je ‘m staand, aan de bar, nuttigt. De beste koffie vind je bij Tazza d’Oro, op een minuutje van het Pantheon.  

Un milione di turisti

Ja, er krioelen een miljoen miljard toeristen, zeker als je net als wij tijdens Paasweekend deze stad bezoekt. Maar no worries, i turisti vind je vooral rond de trekpleisters. Gelukkig kreeg ik tips van een bijna-local en die hebben we pretty much uitgespeeld.

Het is echt een prachtige stad en bij deze in mijn top 3 steden van Europa. Welke nog meer? Uh, op dit moment zeg ik: London en Porto. Het is toch bizar om ergens te lopen waar nog steeds gebouwen staan die er 2000 jaar geleden ook stonden. Het houdt ook niet op. Er wordt nog steeds van alles gevonden onder de grond. Ze zijn al jaren bezig om het metronet uit te breiden, maar vinden telkens iets nieuws. Een marmeren vloer van zeker 30 vierkante meter bijvoorbeeld. Fascinerend, toch?

Om er zeker van te zijn alle highlights gespot te hebben, doen we op zaterdagochtend een fietstour. Heerlijk! Hier stoppen we even voor een blik op het Pantheon.

La Fiaschetta

Verstopt in een zijstraatje van de drukke, toeristische Campo de’ Fiori zit La Fiaschetta. Het is alles wat je verwacht van een Italiaans restaurantje. Een schattige entree, lekker eten en goede wijnen. Tutti bene. We trappen het diner af met een bruschetta met mozzarella en tomaatjes. Heerlijk hoe simpel het leven kan zijn. Daarna delen we een bord spaghetti alle vongole en kiezen we ieder een hoofdgerecht. Bij de pasta drinken we de overheerlijke Etna Bianca van Tenuta Nicosia.

La Fiaschetta, Via dei Cappellari, 64

Hoe lekker ziet dit eruit?
wijn in rome
Goals. Goals. Goals.

Italiaanse wijnen bij Il Goccetto

In een ander klein steegje vind je Il Gochetto, een kneuterig wijnbarretje met enkel Italiaanse wijnen. Wij lopen er naar toe vanaf het Pantheon, wat onderweg zorgde voor wat gekreun en gesteun van mijn reisgezelschap. Het was best een wandeling, maar ik had mijn doel in zicht: een glas bubbels. Wat is dat toch? Op vakantie snak ik rond de klok van vier (oké, drie) naar een verfrissend glas bubbels. Voor de bar staan twee bankjes, waar we nog een zonnestraaltje meepakken en het Italiaanse leven observeren. Ik koos overigens voor Abata Nero, een Trento DOC.

No bubbels no party. Trento DOC it is!

We zien een paar voorbijgangers foto’s maken van het pand tegenover de wijnbar. Het is een saai, grijs gebouw, we begrijpen er niks van, maar zijn gefascineerd als er even later weer iemand voorbij loopt en zijn telefoon pakt om een foto te maken. Wat is hier aan de hand? Het blijkt een tweesterrenrestaurant, Il Pagliaccio genaamd. Ik maak een mental note voor de volgende trip.

Il Goccetto, Via dei Banchi Vecchi 14, Rome.

Antipasti per favore!

Restaurant Life

Een restaurant met een Engelse naam, toegegeven, dat klinkt dubieus, maar schijn bedriegt, want het was fantastisch. Ook dit hadden we niet zelf verzonnen, maar kwam als tip van iemand die hier eerder was geweest. Na een snelle blik geworpen te hebben op het menu zijn we verkocht. Er is van alles a la carte te bestellen, maar ze bieden ook een aantal menu’s aan, waaronder één met truffel en één met kreeft. Mijn hoofd maakt overuren. Ik vraag of ik de menu’s kan combineren, de eerste twee gerechten met kreeft, dan twee gerechten met truffel. Dat kan, grazie mille!  

We dronken onder andere de overheerlijke chardonnay van Marina Cvetic uit de Abruzzen. Beetje hout, beetje malo, maar alles in balans. De montepulciano van hetzelfde huis is ook te gek. Bij het hoofdgerecht – tournedos met truffel – kies ik voor de Barolo 2014 van Poderi Luigi Einaudi. Geluk in een glas.

Restaurant Life, Via della Vite, 28

wijnadresjes van Rome
Ff tof doen met de sommelier.

Verso Sera

Nu vraag je je misschien af, hebben jullie dan niks anders gedaan dan in wijnbars gehangen? Nee, eigenlijk niet. We wilden wel, maar het mocht niet zo zijn 😉 We hadden kaarten voor Lazio – Chieve, maar daar kwamen we niet binnen omdat de drie kaarten op één naam stonden en dat kon niet meer aangepast worden. Het dieptepunt van bureaucratie en 120 euro naar de haaien. We besluiten het maar te verdrinken en zoeken nog meer wijnbarretjes op.

Via instagram krijg ik van Erik (@barrelstobottles) de tip om te kijken bij de wijnbar Verso Sera. Geluk, we hebben het enige tafeltje waar het zonnetje op schijnt. Het vakantiegevoel staat instant aan en deze setting vraagt natuurlijk om een vermentino. Di Sardegna. Sowieso. De wijn is heerlijk, het borrelplankje hoef je hier niet te bestellen…  

Verso Sera, Piazza del Biscione, 84 (dichtbij Campo de’ Fiori)

Zon!

VyTA Enoteca Regionale del Lazio

We hebben nog een uurtje voordat we gaan eten bij restaurant Life en slenteren door de straten van Rome. We komen VyTA Enoteca Regionale del Lazio tegen en weten niet zo goed wat we er van moeten vinden. Het ziet er in ieder geval super fancy uit. Een koperen bar, zwarte muren, fluweel groene bank. Dit is precies wat we nodig hebben. Het leuke is dat ze zich 100% richten op de wijnen uit Lazio, de wijnstreek waar we ons nu bevinden. Toegegeven, ik ken deze regio niet zo goed. Tja met een buur als Toscane is het ook niet makkelijk. De website vertelt me dat ze samenwerken met Regione Lazio, dus waarschijnlijk krijgen ze een subsidie. Dat wordt hier uiterst goed besteed. We worden namelijk in de watten gelegd en mogen in de aparte – tres instagrammable – ruimte zitten. Na een snelle blik op de wijnkaart kies ik de Marco Carpineti Moro, een blend van oude ‘Greco’-druivenrassen: moro en giallo. Binnen no-time staan er super-de-luxe hapjes voor onze neus. Eh, is dit zo’n valstrik waarbij je ineens 50 euro afrekent voor de hapjes waar je niet om het gevraagd? Zou kunnen, maar het eerste mini-hamburgertje is al verorberd. Grazie, we houden van Lazio!

Eindstand: We hoefden alleen de wijn af te rekenen. VyTA is er om de wijnen uit de regio te promoten en daarvoor halen ze alles uit de kast. Aanrader!

Via Frattina, 94, Rome.

#lol
wijn in rome
Heerlijke wijn uit Lazio. Typisch Italiaans met bitters, amandelen en mineraliteit.

Of je wijn lust? Ja, dus.

Like what you read?

Volg me dan op Instagram of Facebook en blijf op de hoogte van mijn avonturen en nieuwe artikelen. Le Club des Vins stuurt elke maand een nieuwsbrief uit, genaamd wijnvertier in je inbox. Lid worden?

Ik ben Nadien de Visser, wijnliefhebber pur sang. Ooit begonnen door een studie in Frankrijk en bij thuiskomst Le Club des Vins opgericht. Dé plek om je wijnkennis bij te spijkeren.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.