Nog een rondje Vinho Verde, por favor! (Alentejo, PT)

Nog een rondje Vinho Verde, por favor! (Alentejo, PT)

Oh, wat een spanning. Dit jaar was¬†ik samen met maatje¬†Christien¬†verantwoordelijk voor het jaarlijkse vriendenweekend. Elk jaar gaan we er met z’n allen op uit. Zonder aanhang, want dat verstoort de groepsdynamiek, ofzoiets. Van Sneek tot Vilnius. Aangezien ik dit jaar de touwtjes mede in handen heb, neig ik toch wel naar een wijnland. Toeval wil dat Chantal¬†(ere-clublid) onlangs naar Portugal is verhuisd, omdat haar wederhelft Ren√© daar een frambozenboerderij heeft. Een typisch gevalletje van √©√©n en √©√©n is twee.

Het is weer zover!

Yay, de dag van vertrek. We, dat wil zeggen, Christien, Sebas, Peter, Hanneke, Jorien, Niek en ondergetekende verzamelen om 14:00 uur bij Lebkov voor een bakkie pleur. Het is aan de reisleiders om te bepalen of de bestemming bekend wordt gemaakt. Doen we dus niet. Ik ga ondertussen zelf kapot van de spanning, maar we houden vol tot aan Rotterdam Airport. De boarding passen worden uitgedeeld: we gaan naar Chantal & René in Portugal! Drie uurtjes later landen we op Faro Airport, waar onze supersnelle Mercedes Vito al staat te shinen en scheuren naar het pittoreske Odemira.

Chantal & Ren√© staan ons op te wachten met een tafel vol hapjes en wijn. De hoogste tijd voor Le Club du Vin en Voyage…

O Clube do Vinho Viagens

  1. Soalheiro Vinho Verde, 2011
    Een vinho verde van de alvarinho druif. Dé witte wijn van Portugal, als je het mij vraagt. In deze paar dagen ben ik superfan geworden en zit ik vanaf nu in het promotieteam. Veel tropisch fruit en een kleine sprankeling (yes!). Een heel klein zuurtje, maar het zoetje overheerst toch zeker. Afdronk blijft fruitig! Ik denk dat een canapé met roomkaas, bieslook en zalm hier heel goed bij past. Meer info over de vinho verde vind je in de Dikke Tip van een paar weken terug.
  2. Antao Vaz da Peceguina, 2013
    Een witte wijn uit de regio, de Alentejo, gemaakt van de lolake¬†druivensoort: antao vaz. Nooit van gehoord. Zelfs¬†Wikipedia heeft er geen aparte pagina over. Het enige wat ik erover kan vinden is dat het schijnbaar de ‘chardonnay van Portugal’ is. Geen gekke gedachte. Het is een sappige wijn, die prima in balans is met frisse zuren. Ongecompliceerd, maar precies wat je nodig hebt na zo’n dag.
  3. Dom Rafael Vinho Branco, 2012
    Een blend van antao vaz met arinto, een andere lokale druivensoort, die bekend staat om haar frisse zuren. Proeven we absoluut terug. Overduidelijk limoen! Maar ook herken ik een perzik terug in mijn smaakpallet. Had ik wel eerst gelezen voordat ik dat er uit haalde… Het is ook al laat en een lange reis achter de rug ;).
  4. Monte do Zambujeiro Vinho Tinto, 2012
    Een rode wijn uit de Alentejo, die gemaakt is van de lokale druiven aragonez, tinta caiada, trincadeira en alicante bouschet. De wijn wordt 12 maanden gerijpt in eikenhouten vaten. Tanninerijk en krachtig, maar toch sappig. Donker fruit met een mooie afdronk. Lekker bij het Portugese worstje!
  5. Quinta da Vicosa Vinho Tinto, 2011
    Dikke krachtpatser in je glas. Hier is de touriga nacional, de druif van port, gecombineerd met cabernet-sauvignon, de krachtpatser uit de Bordeaux. Dus tel uit je winst. Ook hier proef je houttonen, die mooi gepaard gaan met kersen, bramen en cassis. Heerlijk met het schapen/geiten/koekaasje uit Odemira.

Je moet open-minded zijn.

Na een uitgebreide brunch vertrekken we naar Milfontes, een klein stadje aan de kust, waar we ons boottochtje gaat beginnen. Onderweg nemen we de perikelen van ons bestaan nog eens over de loep. Na dik 2 uur meren we, compleet zen, aan in Odemira en genieten we van een welverdiende vinho verde op het dichtstbijzijnde terras. Op de terugweg slingert onze kapitein Rui de motor aan en zijn we in no-time weer terug Milfontes, waar we op de boulevard nog een Caipirinha meepakken.

’s Avonds gaan we uiteten bij restaurant Celso. Ren√© en Chantal weten wat goed is &¬†bestellen:

  • Pica pau – Gemarineerd buikspek. Super knapperig en mals.
  • Camarao a alho – Gamba’s in olie en knoflook. Yummy.
  • Ameijoas a casa –¬†Venusschelpen met tomaat en uienringen. To die for.
  • Salade de polvo – Inktvis kan heel taai zijn, maar dit was super mals en heel lekker.
  • Porco a alantejana – Venusschelpen met varkensvlees en aardappelblokjes.
  • Presunto – Gedroogde¬†Portugese ham (vers naast¬†de tafel gesneden). Boterzacht.

Het water loopt me al weer in de mond. Als je ooit in Milfontes bent, ga dan naar Celso. Uiteraard nippen we tijdens de maaltijd van Portugese wijnen. De helft van de groep start met een Gin Tonic apéritief met zwarte besjes, citroen- en sinaasappelschil.

Gin tonic kan ik, denkende aan het vorige¬†clubavondje (en de dag erna), even niet aan, dus kies ik voor – what else is new – een vinho verde! In alle opwinding vergeten de naam op te schrijven. Heerlijk fris was ‘ie in ieder geval wel weer :) Vervolgens komt er nog een rode krachtpatser uit Alentejo¬†op de tafel, de Zalagos uit 2009, die bij iedereen in de smaak valt. Veel hout, donker fruit en een mooie, lange afdronk.

We sluiten de boel af met een cheesecake (voorzien van frambozen van Ren√©) en een¬†mousse de limao, een limoenmousse met basilicum. Klinkt apart, maar was¬†h√©√©l lekker. Tot slot krijgen we nog een likeurtje ‘Cinco Bolotas’ – ofwel likeur van¬†de vijf eikels, wat nog enkele¬†flauwe grapjes oplevert…

De framboos, het roze goud.

Zaterdag krijgen we een rondleiding op de frambozenboerderij. Maar liefst 15 hectare groot. Terwijl René alle ins en outs vertelt over zijn frambozen, proeven wij hoe ze smaken. Verrukkuluk. Frambozen kweken doe je niet zomaar. Tuurlijk, je kan ze in je moestuin gooien, maar dan heb je niet de perfectie die hier wordt bereikt. Het gaat van planten van een heel klein friemeltje tot een steeds groter wordend stekje tot heuse frambozenstruik. En dan de frambozen. Die zijn er ook nog eens in alle soorten en maten. Klein, groot, super de luxe, dikke schil, dunne schil, als decoratie of voor de saus.

Na dit informatieve gedeelte is het tijd voor een lunch. We karren naar Milfontes, waar nog een goed restaurantje zit. Met visjes van de grill. En niet zomaar. Schalen met zeebaars, zeetong en dorade worden op tafel gezet. Ook hebben we zo’n 20 gamba’s de neus. Dit kan natuurlijk niet anders dan gecombineerd worden¬†met een vinho verde (en bier). Gewoon in een karaf, ik geloof het wel. Duidelijk een geluksmomentje¬†aan de Portugese kust.

Conclusie: Vinho verde wordt de wijn van de zomer!

Nog meer ben ik fan geworden van de vinho verde. Lekker fris. Vinho verde komt uit de Minho, een gebied in het noorden van Portugal. De één wat zoeter dan de andere. Dat komt omdat de vinho verde wordt gemaakt van jonge druiven, die eigenlijk nog niet helemaal rijp zijn, dus nog een flinke zuurgraad hebben.

Voor de export wordt er wel eens een schepje suiker toegevoegd. Dat zijn de verdes die vaak op de onderste plank staan. Die moet je niet hebben. Een goede verde, zoals veel goede wijnen, vereist wel wat kennis en kunde van de wijnmaker en daar betaal je voor. Vanaf 8 euro heb je een mooie, bijvoorbeeld  de ALR Vinho Verde van By the Grape. Echt een dikke tip en wat mij betreft de zomerwijn van 2015.

Ook Portugees rood mag er wezen. Dit weekend concentreerden we ons vooral op de rode wijnen uit de Alentejo, waar Chantal en René wonen. De wijnen die hier vandaan komen, hebben dikwijls een goede body door de houtlagering. Die blaas je niet zomaar omver. Toch zijn ze voldoende sappig. Veel donker fruit en hout. Lekker met een stukje vlees.

Het was fantastisch!

En nog meer Portugal op de blog van Christien, of mijn eerdere column over Port voor bythegrape.nl!

denk je is fissaa

Ik ben Nadien de Visser, wijnliefhebber pur sang. Ooit begonnen door een studie in Frankrijk en bij thuiskomst Le Club des Vins opgericht. Dé plek om je wijnkennis bij te spijkeren.