Vijfdaagse roadtrip door Toscane

Vijfdaagse roadtrip door Toscane

Toscane! Na een week tot rust komen op camping Viora met Hanneke en Alexander reis ik solo verder naar Toscane. Mijn avontuur begint op Stazione Porta Nuova in Turijn. Hier pak ik de hogesnelheidstrein naar Firenze.

Het stond al zo lang op mijn bucket list om hier naartoe. Niet alleen omdat ik fan ben van de wijnen – I heart sangiovese – maar ook van de relaxte sfeer, het eten en de mooie plaatjes. Het is hier zó mooi en idyllisch.

Behalve in Firenze. Laat ik die disclaimer er gelijk even in fietsen. Hier word ik een tikkeltje overwhelmed door de rest van de wereld (lees: Japan) die ook besloot deze uber-toeristische stad te bezoeken. Misschien was de overstap van een mini-camping op een berg naar deze trekpleister te groot…

#1 Castello di Brolio

Laat Firenze, vooral in de zomermaanden, dus gerust links liggen. Het voordeel van een grote stad is dat er om 07:00 uur wel een koffietentje open is. Het voordeel van Italie is dat je overal – station incluis – goede koffie kunt scoren. Een uur later scheur ik met een gelukzalig gevoel de snelweg op. Ik mag op bezoek bij Castello di Brolio (met dank aan importeur Vinites).

Sinds 1141 is Castelo di Brolio (letterlijk vertaald: het kasteel van Brolio) in handen van de familie Ricasoli. Het wordt nog steeds geleid door dezelfde familie en is één van de oudste bedrijven van de wereld.

De Baron van Ricasoli is één van de hoofdrolspelers in de geschiedenis van Chianti. Hij was constant op zoek naar de beste manier om Chianti te maken. In 1872 – na 30 jaar – had hij eindelijk het succesrecept gevonden. Dit recept werd honderd jaar later bijna identiek overgenomen als productierichtlijn, toen Chianti overging naar een DOC-status.

Ik val gelijk met mijn neus in de boter. Ik krijg een privé rondleiding door de wijngaarden, het kasteel en de kelders. Op het moment dat ik er was, werd de merlot net geoogst. Het was alsof de WSET-3 cursus als film voor mijn ogen werd afgespeeld. In de wijngaarden zie ik de cordon pruning methode – de manier waarop je een wijnstok kan snoeien om optimaal te kunnen plukken. Ja, oké, de wino is aan het woord, maar man o man, dit was te gek!

De oogst is in volle gang bij Castello di Brolio

Na een enorm lekkere lunch in het restaurant van Castello di Brolio vervolg ik mijn weg naar wijnhuis Panizzi in San Gimignano.

#2 San Gimignano

Welkom in het Manhattan van de Middeleeuwen. Het is alsof de tijd hier heeft stilgestaan. In de 14e eeuw was het hip om je eigen toren te bouwen in San Gimignano. Liefst zo hoog mogelijk, zodat je letterlijk boven je buurman uittorende. Dat gaf je status en aanzien. Een aantal van die torens staat nog steeds en vormen een mooi plaatje als je aankomt rijden.

San Gimignano - roadtrip Toscane
Het Manhattan van de Middeleeuwen

Ik kar het oude centrum voorbij op weg naar wijnhuis Panizzi. San Gimignano is het enige dorpje in Toscane met een DOCG voor witte wijnen. De druif vernaccia deelt hier de lakens uit.

Eten in San Gimignano

Dat kan zeker, maar moet je wel even weten waar, want het stikt hier van de toeristen. Ik vond het een tikkeltje druk en moest nog anderhalf uur rijden naar mijn volgende bestemming, dus klapte slechts een espresso’tje aan de bar.

Anders was ik voor de fagottini del contadino bij restaurant Perucà gegaan. Dit is – hou je vast – gevulde ravioli pecorino én peren geserveerd met saffraansaus, pijnboompitten en nog meer pecorino. Dat klinkt 100% hemels. Voor of na het diner kun je terecht bij DiVinorum voor een glas wijn met een te gek uitzicht over de wijngaarden. Dat was tip van local Susanna van wijnhuis Panizzi, dus dan moet het wel goed zitten met de wijnen.

Perucà, Via Capassi, 16, San Gimignano
DiVinorum, Via Degli Innocenti 21, San Gimignano

#3 Montepulciano

Anderhalf uur later rij ik Montepulciano binnen. Deze dag, wauw. I wish my eyes could take pictures. Alles bij elkaar heb ik vijf uur in de auto gezeten vandaag, maar zo voelt het helemaal niet. Zeker niet nu ik nog een schemering en een zonsondergang mee pak!

De navigatie tettert door de auto en haalt me uit mijn dagdroom: SLA LINKS AF. Ik kom uit op een onverharde weg en neeeee: ik zie hertjes! Wauw. Kan het nog mooier? Een paar honderd meter verder ben ik bij mijn slaapplek: Agriturismo Il Gonzeto. Instant happy place.

Agriturismo Il Gonzeto
Instant happy place bij Il Gonzeto
Agriturismo Il Gonzeto
Overnachten bij Agriturismo Il Gonzeto

De tip voor mijn slaapplaats kreeg ik van Lenny Haanen, een Nederlandse in Toscane, die vorig jaar besloot haar kennis te bundelen in haar reisbureau Taste of Tuscany. Hiermee organiseert ze complete reizen en dagtrips (denk aan wijnproeverijen, delicatessentours en schilderworkshops). Mij voorzag ze van een stapel tips die ik met veel plezier heb opgevolgd én een te gekke sunset tasting in Montalcino.

Agriturismo Il Gonzeto, Via di Gonzeto, Montepulciano

Eten in Montepulciano

Dat doe je dus bij Acquacheta. Ik kreeg de tip van wijnhuis Poliziano, waar ik eerder die dag langs ging. Het team van Poliziano had voor mij gereserveerd en ik weet niet wat ze hebben gezegd, maar ik werd op handen gedragen door de eigenaar – een excentrieke verschijning – van Acquacheta. Het viel zelfs de tafelgenoten naast me op. Oh you know, I’m the wine queen of Kleine Schorre. Grapje, natuurlijk.

Als ik pecorino en truffel in één gerecht zie, krijg ik kortsluiting. Dat moet ik proberen! Daarna ga ik voor de Steak Florentina, een enorm stuk vlees wat je ook eerst even rauw te zien krijgt. Grazie. Ik deel het met mijn tafelgenoten. Qua wijnkeuze wordt het je makkelijk gemaakt: wit of rood. Hoewel de eigenaar enorm zou kunnen cashen, houdt hij zijn wijnkaart simpel.

Acquacheta, Via del Teatro, 22 – Montepulciano

acquacheta in montepulciano
Dit is serieus een laag truffel bovenop een laag pecorino en het is belissima.
Acquacheta in Montepulciano
Steak Florentina, het lekkerste vlees dat ik ooit gegeten heb.
Acquacheta in Montepulciano
Met z’n allen aan de lunch bij Acquacheta in Montepulciano

#4 Pienza

Een tijdje geleden ontmoette ik een Italiaanse op een wijnproeverij van Bottle Stops. Van haar kreeg ik de tip om zeker even langs Pienza te gaan. Het kneuterige, idyllische dorpje ligt precies tussen de twee grote wijndorpen – Montepulciano en Montalcino – in. Het dikke voordeel is dat je hier een stuk minder voor hetzelfde betaalt. Pienza staat vol lieve huisjes met vrolijke bloemetjes, pittoreske straatjes en heerlijk eten.

Setta di Vino Pienza
Een pittoresk straatje in Pienza.

Eten in Pienza

Schrik niet van het bord dat aan het begin van het terras staat. Geen internet, geen pasta, geen pizza, geen cola light en geen cappuccino. Klinkt misschien wat bot, maar zo bedoelt de beste man het geenszins. Bij Setta di Vino proef je de échte Toscaanse keuken. Voor het Amerikaanse echtpaar op links is het even wennen (‘Can we get the local pizza, please?’). Ik koos wederom voor mijn lievelingsgerecht: bruschetta met pecorino en truffel. Heer-lijk. Daarna nam ik nog melanzane – gestoomde aubergine, wat ik al vaker had gegeten in tomatensaus, maar nog nooit op deze manier.

Setta di Vino, Piazza di Spagna 1, Pienza

Setta di Vino Pienza
Gestoomde aubergine. Heerlijk.
Setta di Vino Pienza
Klare taal bij Setto di Vino. Pleur op met je pizza.

#5 Montalcino

Na de lunch in Pienza kachel ik door naar Montalcino. Komt hier niet die beroemde wijn vandaan? Absoluut. Hier wordt Brunello di Montalcino gemaakt en is dus een must-go op je lijstje. Van alle sangiovese is dit de wijn die je doorgaans het langst kan bewaren. Brunello’s zijn stevige jongens, maar o zo mooi.

Voor vannacht heb ik een kamer geboekt op het grote plein: Affittacamera La Torre. Goedkoop, centraal en zelfs een klimaatkast vol wijn op je kamer. Op zich niks mis mee, ware het niet dat je naast een kerk ligt. Elk uur hoor je dus de klokken luiden…

’s Avonds heb ik afgesproken met de Nederlandse Lenny. We gaan op bezoek bij wijnhuis Il Palazzone voor rondleiding en een heuse sunset tasting onder leiding van Esther Jurgens, oprichter van Vino Vistas.

Il Palazzone roadtrip toscane
Brunello proeven en hier naar kijken. Deze dag…
Cheers!
Brunello en sunset view :)
Brunello en sunset view :)

Eten in Montalcino

Als de zon achter de wolken verdwenen is, gaan we met z’n drieën nog wat eten in Montalcino. Esther komt oorspronkelijk uit Duitsland, maar woont al jaren in Montalcino. Ze spreekt inmiddels een aardig woordje over de grens: Duits, Engels, Frans, Italiaans – ze draait haar hand er niet voor om. Diep van binnen ben ik een beetje jaloers op zulke talenknobbels. Als local weet ze precies waar we moeten zijn: we gaan eten bij Alle Logge de Piazza. Hier maak ik voor het eerst kennis met pici, een handgerolde pasta uit de streek. Goddelijk.

Alle Logge de Piazza, Via Giacomo Matteotti 1, Montalcino.

Il Palazzone roadtrip toscane
Pici cacio e pepe met een Rosso di Montalcino.

Roadtrip door Toscane

Het was de beste beslissing ooit om Toscane te verkennen. Ik dompelde me vijf dagen onder in het Italiaanse leven, maakte kennis met pici cacio e pepe (wat ik laatst zelf heb proberen te maken) en vergrootte mijn liefde voor sangiovese 

De oplettende kijker ziet dat ik nog één tussenstop heb gemaakt. Si, ik mocht binnenkijken bij Ornellaia en dat was GEWELDIG. Check het hier. Ook het lekkerste restaurantje van Bolgheri gevonden.

Roadtrip Toscane

MEER WIJNVERTIER?
Volg me dan op INSTAGRAM of word m’n 1.500e volger op FACEBOOK voor dagelijkse updates 

 

 

Ik ben Nadien de Visser, wijnliefhebber pur sang. Ooit begonnen door een studie in Frankrijk en bij thuiskomst Le Club des Vins opgericht. Dé plek om je wijnkennis bij te spijkeren.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.